Wychowankowie Bursy są podzieleni wg szkół i zainteresowań na 6 grup, każda liczy do 30 osób.

Grupa I (parter)

- uczniowie klas pierwszych liceów i kilku szczecińskich techników. Popularne "pierwszaki" czują się jednak w Bursie dobrze, gdyż nie ma u nas zjawiska "kocenia". Powoli wchodzą w obowiązki szkolne i przystosowują się do życia w zorganizowanej społeczności, jaką jest nasza placówka.

Grupa II (parter)

- w większości uczniowie gimnazjów, w tym wielu sportowców trenujących w „Pogoni” i w „Salosie”. Nie jest łatwo w wieku 13 czy 14 lat opuścić dom rodzinny i zamieszkać w dużym mieście. Chłopcy jednak dzielnie uczą się i trenują, jak przystało na sportowców.

Grupa III (I piętro)

- jest najbardziej zróżnicowana. Stanowią ją uczniowie klas drugich i trzecich techników oraz uczniowie klas drugich liceów. To już nie "pierwszaki", więc czują się w Bursie pewnie. Nie mają jeszcze na głowie matury, więc myślą, że nauka nie jest taka ważna. Sporo czasu zajmują im różne psoty i figle, ale to już uroki wieku młodzieńczego...

Grupa IV (I piętro)

- to uczniowie stolarskich szkół salezjańskich – technikum i ZSZ. Wszystko mają na miejscu: szkołę, warsztaty i bursę. Często też wychowankowie z tej grupy pozostają w bursie podczas weekendów, biorąc udział w różnych wycieczkach i innych propozycjach programowych.

Grupa V (II piętro)

- maturzyści ponadgimnazjalnych szkół Szczecina. Grupa, która zaczyna poważnie traktować naukę, ma więc do dyspozycji większe możliwości: dłuższa nauka w nocy, większa pomoc typu korepetycje itp. Skupieni na nauce często nie zauważają, że nadchodzi koniec roku, matura i czas opuszczenia gościnnych progów Bursy. Zaglądają tu jednak później chętnie już jako studenci.

Grupa VI (II piętro)

Grupę VI tworzą chłopcy, którzy oprócz pobierania nauki w liceach i technikach Szczecina, uprawiają różnorodne dyscypliny sportowe. Są to przede wszystkim piłkarze „Pogoni”, „Salosu”, „Mierzyna” czy „Hutnika”, ale i lekkoatleci, koszykarze, chłopcy uprawiający sztuki walki. Oddziaływania wychowawcze w grupie nakierowane są głównie na wdrażanie młodzieży do umiejętnego gospodarowania czasem, a więc rozdysponowanie go pomiędzy nauką a treningi. Stały kontakt z trenerami i wychowawcami szkolnymi znacznie ten proces ułatwia.